بعضی روزها انسان فقط خسته‌ است، نه تنهاست، نه غمگین و نه عاشق، فقط "خسته" است.

یه سوال دارم از زندگی ، از آدم‌های ِاطرافم ، از دنیا ، مگه من چقدر غیر ِقابل ِتحملم ، که انقدر هرروز بیشتر از دیروز از تنهایی مچاله میشم ؟

-

رفت ، خدا پشت و پناهش ، اصرار چرا؟ قسمتِ او با دگران بود .

به ره او چه غم آن را که ز جان می‌گذرد که ز جان در ره آن جان جهان می‌گذرد..

چه کنم با دل دیوانه بیوفتی ز سرش، شب و روز و همه‌کامی به تو اندیشه شده:))

وفاداری سخت نیست؛ تو بزرگ نشدی !

کاش یسری چیزا برای همیشه از ذهن پاک شن !

نوشته بود: «ما از آنان که به خنده‌هایمان حسادت می‌کردند غمگین‌تر بودیم.»

نرسیدن‌فکر و‌ خیاله و رسیدن‌ترس‌عظیمِ‌ازدست‌دادنِ

_

نوشته بود: «آدم هایی که یک روز عاشق هم بودن؛ نمی تونن دوست معمولی بشن، چون قلب همو شکستن؛ و نمی تونن دشمن همدیگه هم بشن، چون قلب همدیگرو لمس کردن. ‏و تا همیشه می شن "غریبه ترین آشنا" برای هم.» و این فکت ترین تکستی بود که تا الان خونده بودم...