دست منه مگه خودش سمتت میاد مغزم؛

از من رمیده ای و من ساده دل هنوز بی مهری و جفای تو باور نمی‌کنم دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این دیگر هوای دلبر دیگر نمی‌کنم

باید در خودت، یک گوشه ای از وجودت، آدمی ساخته باشی که در روزهای سخت، نیازی به پناه بردن به هیچ‌ کجا و هیچکس نداشته باشد . . -غسان‌کنفانی

ازلحاظ‌زیبایی؛)

مگر تو چقدر عمیق بودی که من اینطور در تو غرق شده‌ام . .

کاش آدم اگه قراره ضربه بخوره، بخوره اما هیچوقت نفهمه از کی خورده، بعضی وقتا اینکه میفهمیم آدمی که هیچوقت انتظارشو نداشتیم بهمون ضربه زده بیشتر داغونمون میکنه.

- هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی می ریزد مرواریدی صید نخواهد کرد !

-

- شدم یک موجود استخوانی با یک پیراهن مشکی که وسط یک خیابان شلوغ منتظر است بیاید با خود ببردش !

من خیلی دلتنگتم؛ ولی از این به بعد دیگه هروقت که بیای دیره!

بعضی وقتا تو واسش آدم درستی هستی، ولی اون هنوز واسه داشتن آدم درست آماده نیست.

دلم میخواد بهش تکست بدم بگم : ‏“شاید فکر کنی من فراموشت کردم و الان دورم رو پر کردم از آدم‌های مختلف اما؛ من یک شب رو هم بدون فکر کردن بهت نخوابیدم، توی همه‌‌ی آدم‌هایی که بهم نزدیک میشن دنبال تو میگردم، هر روز صبح با درد توی سینم بیدار میشم، شاید چیزی رو نشون ندم ‏شاید هیچکس نفهمه چه دردی رو دارم تحمل میکنم، ولی اینو بدون توی خلوت خودم درحالِ نابود شدنم.