بی تو دلتنگ‌ترین حادثه‌یِ قصه منم .

خودش مانده بود و خیالاتش؛

من از تو میمردم اما تو، زندگانی من بودی:)

آدما یه روز که مهمن میرن، و یه روز که دیگه مهم نیستن برمی‌گردن .

خانواده گاهی وقتا خوده درده؛ گاهی وقتا از درد نجاتت میده.

اکثر وقتا از کسایی ضربه میخوریم که‌احساساتمونو نسبت بهشون بروز میدیم وهمونا نابودمون میکنن .

‏واقعیت اینه که فرقی نمی‌کنه چقدر بین دو نفر خاطره و رفاقت و علاقه وجود داره؛ از یه جایی به بعد، تفاوتِ اهداف و سبک زندگی و مسیر، آدم‌ها رو از هم جدا می‌کنه.

هیچوقت نمیتونم بهترین آدم زندگی کسی باشم.

-

بنویس در انزوا شاهد ِ نابودیمان بودیم ؛

زندگی یه بخش تاریکم داره که همش سرگردونی، اصلا نمیدونی دنبال چی هستی و چی میخوای. یهو دلشوره میاد سراغت، یه عذاب وجدان که نمیدونی دلیلش چیه. خوابای بد، بی خوابی، گریه های الکی و ... من الان تو اون قسمت تاریک زندگی هستم .

نمیگم دیگه اصلا بهت فکر نمیکنم نه چون تو همیشه قراره یجاهایی بگی هنوزم من هستم. نمیگم دیگه گوش دادن بعضی آهنگا فقط برای مرور خاطراته با تو نیست نه چون دقیقا برای همونه.حرف من اینه که یاد گرفتم چطوری بدون تو زندگی کنم.همین.