پاییز اینجوریه که همه کارهایی که همیشه تنهایی انجام میدادی رو دلت میخواد دونفره انجام بدی، از قدم زدن بگیر تا فیلم دیدن، کتاب خوندن، آهنگ گوش دادن...
امیدوارم یه روز از خواب بیدار بشم و ببینم همه چیز خواب بوده و من به هیچکدوم از این آدما تعلقی نداشتم و از دستِ هیچکس عصبانی نیستم و حالمم خیلی خوبه. امیدوارم یه روز از خواب بلند شم و ببینم آدمای جدیدی دورم وجود دارن و هرکسی که الان دارم باهاش زندگی میکنم فقط یه خواب دردناک و عمیقا غمگین بوده. امیدوارم یه روزی بفهمم واقعا زندگیم تا اینقدر کسل کننده و رنج اور نبوده .
قدر اونایی رو که بخاطرتون صبر میکنن رو بدونین. اونایی که برای دیدنتون، برای حرف زدن باهاتون و برای داشتنتون، تلاش میکنن و دست و پا میزنن. باور کنید خیلی کم پیش میاد کسی شمارو با همه نقصهاتون بپذیره و دوست داشته باشه، کم پیش میاد کسی نبودن شمارو به بودن یکی دیگه ترجیح بده، کم پیش میاد کسی اونقدر دوستون داشته باشه که هر لحظه زندگیش نگرانتون باشه و شمارو با هیچکس عوض نکنه .
تو زندگی ی مرحله ای هست که فقط میشینی و نگاه میکنی ، نه می خندی ، نه گریه میکنی ، نه عصبانی میشی ، خنثیِ خنثی ، به گذشتت فک میکنی ، به تموم چیزایی که برات مهم بودن و حالا بهشون حسی نداری ، به آیندت فک میکنی ، که چقدر مبهمه ، چقدر ترسناکه ، چقدر همه چی پوچ و بی معنیه.