من آدمیم که ظاهرم شاده ولی واقعا افسرده ام، واقعا ناراحتم،واقعا فشار رومه و واقعا بریدم ..

دقیقا اونجایی که محمد یغمایی میگه: نشسته ام وسط زندگی، صبور، غمگین، امیدوار، خسته و ادامه دهنده و ادامه دهنده ..

اونی که بلندت میکنه وقتی افتادی ، دنبالت میگرده وقتی گم شدی ، نزدیکته وقتی بهش احتیاج داری باهات میخنده ، گریه میکنه ، میجنگه و در عوضشم هیچی نمیخواد همونیه ؛ که موقعه خوندن یادش افتادی. ‌

میدونم بهش نمیرسم،اما باز دیونشم

فراموشت کردم، اما هنوز پروفایلتو نگا میکنم فراموشت کردم، اما هنوز اسمت و تاریخ تولدت رمز گوشیمه فراموشت کردم، اما هنوز دلم برات تنگ میشه فراموشت کردم، اما هنوز بهت فکر میکنم

8 نفر دیگه؟

آدم از یه‌ جا به بعد میگه بیخیال و واقعا هم بیخیالِ همچی میشه‌. بیخیال میشه میره یه گوشه میشینه از دور به آدما نگاه میکنه.

_

حاصلِ اینهمه عمرها همه "هیچ" است

مبتلا گشته‌ام و هیچ جلو دارم نیست چه بخواهی چه نخواهی به تو می‌اندیشم...

یه وقتایی،شنیدن صداش تنها چیزیه که لازم داری....

و همیشه بر آن بودم که دلی را نشکنم اما وقتی به خودم می‌نگرم تکه تکه ام ..