که عشقم در فراقت زنده ماند ..

زیبایی‌ماه؛

مارا عجب غمیست که گفتن نمیتوان ؛)

حال یه دیونه رو، آدم عاقل نمیفهمه

رفتی و خاطره‌هات جا موند

تجربه ثابت کرده: -آدم هرچقدرم بگه مهم نیست، بالاخره یه روز همش جمع میشه تو گلو، بغض میشه، و میترکه :)

اون مثل سیگار اول بود! برای اولین‌ بار نمیدونی داری چیکار می کنی و زمانی می فهمی که معتادش شدی :)

یه چیزی هست که آرزو میکنم هیچوقت تجربش نکنین! "اولویت نبودن" :)

-

من حاضرم همین ته مونده سلامت روانمم بدم دستِ تو تا باهاش بازی کنی ولی فقط کنارم باشی :)

اگر مرهمی برایش نباشد چه؟ «درد»، خودِ اوست. از درون به پوستش چسبیده و با خونِ رگ‌هایش آمیخته شده. اگر تصمیم نگیرد که «درمان» شود، سرپوشِ‌رگ‌هایش پاره می‌شود و درد‌ها فوران می‌کنند. دگرگونی خیلی‌سخت است؛ اینکه بخواهی به ماهیتی کاملاً متضاد تبدیل شوی. مثلِ وقتی‌ که دردی، ولی میخواهی تغییر کنی و «درمان» شوی. می‌دانی چه حسی دارد، وقتی که تب داری، باران گرمایِ بدنت را خاموش کند؟