روزی میاد که یاد میگیری به جای حرف زدن
سکوت کنی، به جای نزدیک شدن فاصله
بگیری، به جای منتظر موندن فراموش کنی که کمتر باعثِ ناراحتیت میشه ..!
کسیو تو زندگیتون راه بدین
که شمارو همینجور که هستین دوست داشته باشه؛نه اینکه باعث بشه یه قیچی بگیری دستت خودتو اون شکلی کنی که برای اون جذاب و قابل و فهم باشه؛
خودت بمون و بدون یه آدم یه گوشه از این دنیا دقیقا تورو همین جوری میخواد و برای کنارش بودن قرار نیست خودت و عوض کنی ..
اگه بخوام وضعیتمو توصیف کنم باید بگم :
دریا طوفانیه، قایق سوراخه، پارو هم شکسته ولی انگیزه زیاده خیلی زیاد، از کوسه هم نمیترسم ..
اگه فقط یه تجربه از این دنیا داشته باشم اینه که اصرار واسه موندن آدما هیچ نتیجهای نداره جز اینکه بعد از یه مدت به خودتون لعنت میفرستید که چرا غرورتونو الکی الکی خدشهدار کردین؛ رفتنی رو رهاش کنید بره.