ما که بالاخره مشکلاتمون حل میشه. و هرجور که شده از پس خودمون برمیایم. ولی خوب یادمون میمونه که کی حواسش بهمون بود و دستمونو گرفت. روزای سخته که قیمت آدمای دورمون رو معلوم میکنه.
چیز هایی را که نداشته ام
بیشتر دوست داشته ام،
همچون تو
که بسیار دوری
که بسیار ندارمت ..🙂
باهام حرف بزن ، هرزمان و هرچقدر دوست داری اما تنهام نزار ، هرچقدر که تو فکر کنی و من نشون بدم قوی نیستم ، نمیتونم همیشه خدا مشکلاتم رو حل کنم و یه سایه ترسناک بندازم روی مشکلاتم ، من الان دقیقا توی اون نقطه ای از بیچارگی گیر کردم که تو میتونی نجاتم بدی ، اما در عوض فقط بی توجهی دریافت میکنم ..
آندیا!
تا امروز تو دنیا قشنگترین نحوه ی بیانِ دوست داشتن رو کافکا تو کتابِ نامه های به ملینا میگه: «اگر میل
عارف محسنی :
گاه با خود فکر میکنم
که اگر شب نبود
آدم ها در کجا
رویاشان را آغوش میگرفتند
و در خود گم میشدند(:
آدما رو بلاتکلیف نذارید
باهاشون حرف بزنید
از ناراحتیتون بگید،
از دلخوری و حالِ بَدتون بگید،
از کلافگی و حرفِ دلتون بگید،
از کینه و غم و غصهتون بگید،
از دلیلِ سرد شدنتون؛
نذارید حسِ ناکافی بودن بهشون دست بده و فکر کنن خودشون دلیلِ حالِ نامیزونِ شما شدن . . . 🤌🏻