ورود یه سری ادما به زندگی همینقدر قشنگه . . . !

نه بابا ببخشید چیه؛ تو منو ببخش الکی روت حساب باز کردم . . .

آدما رو بلاتکلیف نذارید باهاشون حرف بزنید از ناراحتیتون بگید، از دلخوری‌ و حالِ بَدتون بگید، از کلافگی و حرفِ دلتون بگید، از کینه و غم و غصه‌تون بگید، از دلیلِ سرد شدنتون؛ نذارید حسِ ناکافی بودن بهشون دست بده و فکر کنن خودشون دلیلِ حالِ نامیزونِ شما شدن . . . 🤌🏻

آدما رفتارشون یهویی تغییر نمیکنه تو یهو متوجهش میشید یعنی منظورم اینه رفتار آدما یه پروسه ای رو طی میکنه تا تغییر کنه و تو دیر متوجه اون پروسه شدی ، مثلا ناراحت میشن بعد مدت زمان ناراحتی طولانی میشه کل تلاششون رو میکنن تا رفتارشون تغییری نکنه ولی به یه جایی میرسن که از تحملشون خارج میشه کم کم سرد میشن و میزارن میرن بعد تویی که متوجه این مراحل نشدی برمیگردی میگی « چرا یهو رفتارت عوض شده ؟ »

؛

قبل از این‌که به کسی خوبی کنید رو یه قسمت از پوستش امتحان کنید شاید حساسیت داشته باشه :)

نباید آدمایی که می‌فهمنتون، درکتون میکنن، بدون هیچ انتظاری بهتون گوش میدن، هروقت کمک احتیاج دارید کمکتون میکنن، بهتون اهمیت میدن و تمام تلاششونو برای شما می‌کنن از دست بدید. دنیا پر از آدماییه که شمارو نمیفهمن.

اون آدمی که بخاطرش ناراحتی و خودتو اذیت میکنی، احتمالا الان حالش خوبه و حتی بهت فکرم نمیکنه و حال بدت براش مهم نیست، پس تو خودتو دوس داشته باش و بیخیال باش.

ماجرای این همه غم چیه تو وجودت؟ همشونو دفع کن بغلِ من .

‏افسردگی لزوما این نیست که یه غم عمیقی داشته باشی، یوقتا این شکلیه که ممکنه ناراحتم نباشی ولی کل روز تو اتاقتی، عملا هیچ کاری نمیکنی، میدونی باید یه تکونی به خودت بدی ولی حوصله نداری، بی‌تفاوتی همه جاتو گرفته و این روند روزها تکرار میشه.

_

آره خب، منم فکر میکردم دلتنگی فقط دلتنگیه، اما همون روزی که از شدت دلتنگی و نگرانی غذا از‌ گلوم پایین نمیرفت، نفسم بالا نمیومد، هر شب با بغض میخوابیدم، از همون روزی که برای فهمیدن جواب همه‌ی چرا های توی ذهنم، توی خاطره‌ها و ذهنم دنبال یه نشونه میگشتم و حتی گذر زمانو نمی‌فهمیدم، متوجه شدم که اشتباه میکردم، دلتنگی فقط دلتنگی نیست.