نمیتوانید ارزشِ چیزی را بفهمید ،
مگر اینکه احتمالِ از دستدادنِ آن را تجربه کنید .
کارما میگه:
تو هیچوقت بلایی که سر یه نفر اوردی و درک نمیکنی تا وقتی که همون بلا سر خودت بیاد.
هرکسی توو یه برهه دلش میخواد از زندگیش فرار کنه؛ این تنها چیزیه که توو وجود همهی آدما مشترکه
آیا اصلا هنوز قادر به خندیدن هستی؟
میترسم که خندیدن را در میان این مردمان تلخ کاملاً فراموش کنی.
بگذارید و بگذرید ،
ببینید و دل مبندید ،
چشم بیاندازید و دل مبازید ،
که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت.