فقیر منم ک ندارمت .

آدم‌های آرومی مثل من که صداشون هیچوقت از یه حدی بالاتر نمیره، همیشه یه حسرتی تو دلشون هست. اینکه وقتی حقی ازشون خورده میشه، بهشون بی‌احترامی میشه، ظلمی بهشون میشه و... بتونن با همون خشمی که کل وجودشون رو گرفته داد بزنن و از حقشون دفاع کنن. اما معمولا نمیتونن و باید تو سکوت فقط تماشاچی باشن. خونسردیِ دردناکیه!

آنکه دردی به دلش نیست کجا می‌فهمد شب پُر دغدغه‌یِ عاشقِ بی‌فردا را..؟

؛

خواب دیدم در جهنم ، باز به دنبال توام . . بر غم عشق تو حتی مرگ هم مرهم نشد :)!

گفتمش‌‌ با‌ من‌‌ بمان‌،گفت‌:هستم‌ غم‌ مخور؛) بۍ‌وفایان‌ وعده‌هاۍ‌ پوچ‌ راحت‌ مۍ‌دهند!

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد جز غم؟

و سکوت پایانِ قشنگیست؛

ببین که از که بریدی و با که پیوستی؛)!

_

درد یعنی شعر گویم بهر دلتنگی تو تو ندانی و بخوانی بهر دلتنگی او ..

تنهایی... چیزهای زیادی به انسان می اموزد؛ اما تو نرو جانم بگذار من نادان بمانم :)