شد زِ غمت خانه‌یِ سودا دلم .

شب دوباره همانیم؛ آزرده، غمگین، تنها و ترسیده از دنیا؛ حتی اگر تمام روز، در قوی‌ترین حالات ممکن یک انسان زیسته باشیم.

متاسفم، این داستان عاشقانه پشت شیشه های کافه نیست :)

- با آنان که نا امیدت نمودند چگونه تا کردی؟ + هیچ ، گذشتم « انگار که هرگز نبوده‌اند »

ازلحاظ‌زیبایی؛)

نمیدونم درکم میکنید یا ن ولی همیشه بعد ی مدت کم کم کنار میذارنم کم کم باهام سرد میشن آخرشم انگار ن انگار منی وجود داشته :)

لازم نیست برای کسی که نمیفهمه توضیح بدی چه کارایی براش کردی و چقدر باهاش ساختی و چقدر به فکرش بودی. خودتو ازش بگیر؛ گذر زمان خودش همه چیز رو بهش میفهمونه...

‏چیزی که خوشحالم می‌کنه، همیشه دوره، کمه، چاق‌کننده‌ست، غیرقانونیه، داره مهاجرت می‌کنه، گرونه، تازه منو هم نمی‌خواد!

آره تو که ادعات میشد اینی .. دیگه ببین من چی شدم!

- بزرگ ترین اشتباه زندگیم بر میگرده به زمانی که کارای بقیه رو نادیده میگرفتم چون دوسشون داشتم و فکر میکردم این حس متقابله.

- آدما رو خسته نکنید از خوب بودن ، از مورد اعتماد بودن ، از ساده بودن ؛ این‌روزا تنها چیزی که پیدا نمیشه ، آدمیه که کنارتون بمونه ، بدون اینکه به منفعتِ خودش فکر کنه. آدما رو از آدم بودن خسته نکنید >>

_