تو زبان عربی یه کلمه هست به اسم «الوُجُوم» یعنی «دردی که صاحبش رو لال می‌کنه.» و انگار خیلیامون بهش دچاریم.

جدی شما هم نمیدونین چتونه و چی میخوایین و چرا سر حال نیستین و چرا از همه بدتون میاد و چرا سرگردونین و انگار یه چیزی کمه یا من دارم دیوانه میشم؟

؛

من واقعا از وضعیتم خبر ندارم، هم دلم می خواد تا فردا صبح بی وقفه گریه کنم، از یه طرفم انقدر خستم که حوصله ی گریه کردنم ندارم، نه حرفی نه چیزی، منتظرم اما نمیدونم منتظر چی، نمی دونم به جز تحمل کردن چه کاری ازم بر میاد، هم به کمک نیاز دارم، هم می دونم می تونم خودم تنهایی از پس همه چی بر بیام، لعنت بهش من حتی نمی دونم اسم این وضعیت چیه.

زیبایی‌ماه؛

داشتم به این فکر میکردم که با وجود اینکه دارمت؛ نمیتونم داشته باشمت... نمیتونم لمست کنم؛ نمیتونم بغلت کنم؛ نمیتونم گرمای تنتو حس کنم؛ و بله عزیزم، تو نداشتنی ترین داراییِ منی... و این یکی از غمگین ترین پارادوکس‌های زندگیمه :)

آدماتونو با دیگران مقایسه نکنید این فقط باعث میشه همینی هم که دارید از دست بدید

تا حالا یه سوزن توی تخت خوابت گم کردی ؟ شک همون­‌قدر ذهن آدم رو آزار می‌ده

‏حواسمون باشه دلی رو با این تصور که بعدا ترمیمش میکنیم نشکونیم .

-

لیلا حاتمی یجایی توی رگ خواب میگف: «این همون آدمه؟ من عاشق این بودم؟ » آره دیگه، همین.

اینجوری بگم که وقتی توی جمعیت نگاهش می‌کردم، همه‌ی فضا سیاه سفید بود و فقط اون رنگی بود.