؛

بعضی وقتا تو واسش آدم درستی هستی ولی اون هنوز واسه داشتن آدمه درست آماده نیست .

تو کتاب "هنر و زندگی پیکاسو" یه جمله‌ی بی‌نظیری بود؛ که باید به عنوان نصیحت برای تمام عمرمون بهش نگاه کنیم میگه: "وقتی برای دیگران لقمه بزرگتراز دهانشان باشی، آنها چاره‌ای ندارند جز آنکه خردت کنند تا برای شخصیت‌شان اندازه شوی؛ پس مراقب معاشرت‌هایت باش! "

از بیان احساسات همین قدر بگم که من با خودمم غریبم .

-

زمانی بزرگ شدن رو احساس کردم که بیشتر از رویابافی ، واقعیت رو دیدم .

Pain changes people. درد آدمارو تغییر میده.

عبرتِ خوبی برام بودی که بهم یاد بدی دیگه هیچ‌ وقت به آدما اعتماد نکنم.

خوبم ؛ اما خنثی ام . نه خوشحالم ‌، نه ناراحت . لبخند می‌زنم ، اما بی‌روح . اشک می‌ریزم ، اما بی‌صدا . می‌‌خندم ، ولی بی‌حس . نمیدونم باید به چی فک کنم ، ولی تا خرخره غرقِ فکرم و حتی نمیتونم حالمو توضیح بدم .

نمیدونم درک میکنی چی میگم یا نه،؟ولی مودم اینجوریه که یهو به خودم میام میبینم باز دارم برای چیزی که قبلا چند بار کامل پذیرفتم و کنار اومدم باهاش، غصه میخورم؛

شاید انسان ترجیح می‌دهد درکش کنن تا این‌که دوستش داشته باشند.

‏هر بار که به حس شیشم خودم اعتماد نکردم با پنج حس دیگه تاوانشو دادم.