آدما میشن همونی که فکر نمیکردی .

-

" پشت سر گذاشتن بحران‌های زندگی ، از دست دادن آدم‌ها یا رابطه‌های خوب ، دوام آوردن ، پذیرفتن ، گریستن ، تسلیم شرایط شدن ، به دوش کشیدن تنهایی ، همه‌ی اینها ؛ یک روزی ، یک عصری ، به تو می‌فهماند آنقدر بزرگ و قوی و غمگین شده‌ای که همه‌ی اینها را پشت سر گذاشته‌ای و هنوز زنده‌ای. همه‌ی اینها نشانت می‌دهد ، هر دردی که تو را نکشد ، قوی ترت می‌سازد !."

یکم باهم مدارا کنید ؛ زود عصبانی نشید ، زود هر آدم اضافی‌ای دنبال بهم زدنتون رو حذف کنید ، این شهر بوی تنهایی میده. اگه فکر میکنید درست میشه ترک نکنید. این روزا دیگه کسی حوصله‌ی آشنایی و شناخت نداره ، یسری روزا و یسری آدما و یسری حس‌ها دیگه تکرار نمیشن .

توی هرچیزی که می‌خواید مودی باشید ، جز دوست‌ داشتن یک‌نفر !!. این روزها تا چشم کار می‌کنه همه واسه بازی اومدن ، شما بازیگر نباشید . شما تا وقتی کسی روتون حساب باز کرده ، یهو نزنید زیر میز ؛ دل‌شکوندن افتخار نیست!

-

من نمیخوام خسته بشم ، تکراری بشه چیزا برام ، نمیخوام وقتی که باید بخندم و خوشحالی کنم ، مثل جنازه‌ خیره بمونم به آدما. نمیخوام بترسم ، بدم بیاد ، دور بشم. من اصلا نمیخوام که این همه تنها بشم. غر بزنم ، چون من این نیستم ؛ یعنی دارم زور میزنم که اینجوری نباشم .

اشتباه برداشت نشه ؛ میتونم ! همیشه میتونستم . من میتونم بلند شم میتونم بجنگم و میتونم هرچیزی که دلم بخواد و یا اراده کنم رو در هر زمان و مکانی داشته باشم. مساله اینه ، من در عین توانا بودن ؛ کاملاً ناتوانم : ).

آدم‌ها به تدریج بسیار قدرنشناس‌تر و بی‌لیاقت‌تر ازون چیزی‌ان که شما فکر می‌کنید.

کاری باهام کردی که حتی از آوردن اسمت متنفرم.

شروع کن از جایی کهِ شکستی شروع کن از جایی کهِ بُریدی شروع کن از نقطه یِ انتها شروع کن از لحظه یِ آخر شروع کن از جایی که ایستادی شروع کن؛ چون داستانت هنوز تموم نشده!

-