یعنی جدی ما باید با همین قلبمون 40 50 سال دیگه زندگی کنیم ؟ من واقعا همین الان برگام ریخته که چطور سنگینیش رو هر روز دارم تحمل میکنم ، جدا چطوری؟

من ازت متنفر نیستم ، فقط ازت نا امید شدم چون تبدیل به اون چیزایی شدی که میگفتی هیچوقت نمیشی :)

-

ما کسی رو به دست نمیاریم که کنترل کنیم ، محدود کنیم ، آزادیش رو ازش بگیریم و عذابش بدیم ! ما انتخاب میکنیم پرِ پرواز چه کسی باشیم تا کنار هم رشد کنیم، بزرگ بشیم و بالا بریم . اسم رنج و عذاب دادن به هم رو عشق نذارید ! دوست داشتن واقعی در توانمند کردن همدیگه و ایجاد احساس امنیت و آرامش تعریف میشه . .

میشه حرفای خوبی زد ولی آدم خوبی نبود

- ما بد نیستیم ولیکن ، دوران با ما بدی کرد :)

-

و من تنهام ، در احاطه‌یِ همه‌یِ آن‌ها که رفته‌اند ؛

من فکر می کنم شجاعت ، تو خونِ آدما یا فقط یه ژنِ منتقل‌ شده نیست ، وقتی تو نهایت تاریکی ایستادی و یه دفعه شروع می کنی به دنبال دریچه ای برای روشنایی گشتن ، همونجا شجاعت خودشو نشون می ده.

تو دنیای واقعی هیچ حرفی نیست برای گفتن ، اینجا ولی برعکس.

زیبایی‌ماه؛

خنده‌های عیش ما جز خود فراموشی نبود.