-

یک ذره دلت تنگ نشد ؟ خانه‌ات آباد !

" 1:10 مود زمانی رو داره که تمام اتفاقات تو خواب برات رخ میده و همین باعث میشه نخوای صبح بیدار شی . ."

خودمونو خر نکنیم ! از آدمی که هیچ اهمیتی براش نداریم ، بگذریم از آدمی که دوسمون نداره ، بگذریم از آدمی که با حرفاش قلبمونو پاره پاره کرد ، بگذریم از آدمی که فرقمونو با بقیه نمیدونه ، بگذریم از آدمی که بند دلمون نیست ، بگذریم اگه نگذریم ؛ بجاش باید از غرورمون از آرامشمون از قلبمون از خودمون ، بگذریم که تهش باز به این نتیجه میرسیم : "کاش ازش گذشته بودم″ : )))

اگر بازگشت و عذرخواه بود چه ؟ به وزن ِزمین هم که پشیمان باشد ، دیگر نزد ِمن جایی ندارد.

-

آدم است دیگر یک روز حوصله‌ی هیچ‌چیز را ندارد دوست دارد خودش را بردارد بریزد دور

سال‌هاست منتظر آمدن روزهای بهترم ولی نمی‌دانم چرا هنوز هم ، دیروزها بهترند !

بدترین نوعِ بدقولی ، قولِ الکی دادن به خودته ! قولِ اینکه درست می‌شه ، هیچ اتفاق بدی نمی‌افته ، این دفعه فرق داره ، این یکی آدم درست‍‍یه ؛ همش قول الکیه ؛ چشاتو باز می‌کنی می‌بینی به خودت هم دیگه نمی‌تونی تکیه کنی ؛ چون اعتمادت مُرده!(:

ازلحاظ‌زیبایی؛)

‏افسردگی لزوما این نیست که یه غم عمیقی داشته باشی، یوقتا این شکلیه که ممکنه ناراحتم نباشی ولی کل روز تو اتاقتی، عملا هیچ کاری نمیکنی، میدونی باید یه تکونی به خود لعنتیت بدی ولی حوصله نداری، بی تفاوتی همه جاتو گرفته. و این روند روزها تکرار میشه.

تو شیراز زمان حافظی از شعر لبریزی ، من اندوه نیشابور بعد از فتح چنگیزم ؛)