تحمل این اوضاع نابسامان تنهایی سخت است ، بمان تا بسازیم باهم ویرانه‌هایمان را .

-

یه دیالوگ خوبی تو فیلم «Hyouka» بود که می‌گفت: «تو اسممو می‌دونی، نه داستانمو، تو لبخندمو می‌بینی، نه دردمو، تو متوجه چیزایی که رها می‌کنم میشی، نه زخمام، می‌تونی حرفامو بخونی، نه ذهنمو، پس راجبم نه نظر بده و نه قضاوتم کن چون تو فقط قسمتی از من رو می‌بینی که خودم خواستم بهت نشون بدم.» مگه غیر از اینه؟!( :

مراقب باش چیزایی که دوسشون داری و بدست بیاری ، وگرنه ناچار میشی چیزایی که بدست میاری و دوس داشته باش . .

اگه چیزی تو زندگی اذیتتون میکنه یعنی داره یه چیزی بهتون یاد میده . . ؛ و اگه هنوز دارید اذیت میشید یعنی هنوز یاد نگرفتید :)!

ازلحاظ‌زیبایی؛)

برای رفتن نه خداحافظی لازم بود نه راه ، نه چمدان در سرم دری باز مانده بود ؛ میبندم و میروم : )!'

دل و دماغی برای گفتن و نوشتن نیست . . مثل وقت‌هایی که صدای خودت رو توی سرت می‌شنوی ، اما لب‌هات بسته است و نگاهت به نقطه‌ی دوری گره خورده . . ؛ یاد حرف های جناب گلشیری افتادم ، ك می‌گفت : ‹ صدایش حجم نداشت ؛ نمیشنیدم بلکه میفهمیدم مثل وقتی ك با خودمان چیزی می‌گوییم :)! ›

-

هرگز به عقب نگاه نکن انچه رفته برای همیشه رفته.

- تحمل این همه غم؟ اون هم برای یه مشت دل‌ و روده و پوست و استخونی که اسمش رو گذاشتن آدم!