دل و دماغی برای گفتن و نوشتن نیست . . مثل وقت‌هایی که صدای خودت رو توی سرت می‌شنوی ، اما لب‌هات بسته است و نگاهت به نقطه‌ی دوری گره خورده . . ؛ یاد حرف های جناب گلشیری افتادم ، ك می‌گفت : ‹ صدایش حجم نداشت ؛ نمیشنیدم بلکه میفهمیدم مثل وقتی ك با خودمان چیزی می‌گوییم :)! ›

-

هرگز به عقب نگاه نکن انچه رفته برای همیشه رفته.

- تحمل این همه غم؟ اون هم برای یه مشت دل‌ و روده و پوست و استخونی که اسمش رو گذاشتن آدم!

- دنبال زخمی تازه می‌گشت تا درد کهنه‌اش را از یاد ببرد !("

کاش نمیشد کسی دچار کسی :)

-

خنده‌ام از درد بود ؛ شادی فقط لبخند نیست =)!

غمگین ترین غصه‌ٔ جهان :

خیلیامون الان اینجاییم که شایع میگه : تحمل کن میدونم حواس هیچکی بهت نیست .

و كلماٮ ٮاڡص مى ماٮٮد . . !

مثل این جمله