بعضی وقتا از ته دل برای خودم گریه میکنم و به این فکر میکنم چقدر رنجم عمیقه که اینطوری دلم برای خودم میسوزه؟ بعضی وقتا حس میکنم با تموم وجود دارم درد میکشم و به روی خودم نمیارم ، ولی روحم به قفسه سینم مشت میزنه و ازم خواهش میکنه اجازه بدم بره بره و . . . دیگه به این دنیا برنگرده :))!

ازلحاظ‌زیبایی؛)

حسِ ناکافی بودن مرا برگزیده از میانِ همه خوبان .

به قول طبیب‌اصفهانی: برکَن دل از کسی که دلش مایل تو نیست ‌. . :)

از پنجره به پیاده‌رویِ مملو از جمعیت نگاه کرد ، گفت میبینی؟ لباس هایی هستند که راه می‌روند ، دروغ میگویند ، عاشق میشوند ، می‌میرند ... کمتر لباسی آن بیرون هست که درونش " انسان " باشد ؛ به راستی که دنیا رختکنِ بزرگیست.

-

اونجا‌ که‌ عباس‌ معروفی‌ میگه : - زمانی‌ از‌ دست‌دادن‌ برای ِ من‌ ، فاجعه‌ بود ! بعدها آنقدر‌ از‌ دست‌ داده‌ بودم ، که‌ به‌ مرور یاد گرفتم‌ ، دیگر‌ چیزی‌ برای‌ از‌ دست‌دادن‌ ندارم . . :)!'

تا جایی که بشود رنج را تقسیم کرد، رنجِ تو رنج من هم هست. -آلبر کامو

همیشه باید بجنگی ، مخصوصاً اگه فکر میکنی قراره ببازی. اتفاقاً همون موقع‌ست که باید سخت تر از همیشه بجنگی.

-

پس به هیچی و هیچ‌جا و هیچ‌کس تعلق خاطر نداشتن اینجوری بوده .

وضعیت جوریه که اگه تو خیابون با خودت حرف بزنی هیشکی تعجب نمی‌کنه.