‏انگار یسری خستگیا با خوابم از تنت در نمیره، خستگی حرفای نزده‌ی ته دلت، خستگی شنیده نشدن، خستگی همه‌ی دوییدنایی که تهش نرسیدن بود.

بهر تو ز عقل و دین بیگانه شدم آری . . ترسم ك غمت از جان بیگانه کند ما را :)!'

ما وارثان دردهای بی شماریم.

‌هیچ چیز شما به هیچ جای هیچکس نیست .

ازلحاظ‌زیبایی؛)

‌آدم نهایتا یکی دو بار خودشو ثابت میکنه ، دفعه سوم میذاره هر جور دوست دارید فکر کنین .

من از آن دسته آدم‌هایی هستم که اگر چیزی ارزشش را داشته باشد میتوانم برایش بی‌نهایت صبور باشم.

نمیدونم چرا حوصله زندگی کردن و ادامه دادنو دیگ ندارم .

‏تنها قسمت خوبی ک از زندگی مونده، خوابه.

-

زندگیم هر روز داره «کاریش نمیشه کرد»تر میشه.

هرشب در محاکمه خودم شرکت میکنم. هم قاضی و هم متهم خودم هستم و دائما این سوال ازم پرسیده میشه که «آیا از دیروزت بهتر بودی؟» و اگه جواب خیر باشه تا صبح عذاب میکشم و وکیلم دائم تکرار میکنه که «میدونی اگه چند سال جواب این سوال بله باشه چقدر پیشرفت میکنی؟» و من باز ادامه میدم!