‌آدم نهایتا یکی دو بار خودشو ثابت میکنه ، دفعه سوم میذاره هر جور دوست دارید فکر کنین .

من از آن دسته آدم‌هایی هستم که اگر چیزی ارزشش را داشته باشد میتوانم برایش بی‌نهایت صبور باشم.

نمیدونم چرا حوصله زندگی کردن و ادامه دادنو دیگ ندارم .

‏تنها قسمت خوبی ک از زندگی مونده، خوابه.

-

زندگیم هر روز داره «کاریش نمیشه کرد»تر میشه.

هرشب در محاکمه خودم شرکت میکنم. هم قاضی و هم متهم خودم هستم و دائما این سوال ازم پرسیده میشه که «آیا از دیروزت بهتر بودی؟» و اگه جواب خیر باشه تا صبح عذاب میکشم و وکیلم دائم تکرار میکنه که «میدونی اگه چند سال جواب این سوال بله باشه چقدر پیشرفت میکنی؟» و من باز ادامه میدم!

زیبایی‌ماه؛

ترجیح میدم همیشه آدم بَده ی داستان باشم اما همون چیزی روی زبونم باشه که تو دلمم هست، آدم بَده‌ی دل و زبون یکی بودن، خیلی باارزش تر از آدم خوبه ی دورو بودنه.

بمان برای کسی که میداند معنی ماندن را.

حس میکنم یه قصه‌ام ، نوشته‌ی نویسنده‌ای مست .

هیچکس تو هیچ بازه زمانی نمیتونه احساسات کسیو بفهمه ؛ احساسات چیزی نیست که فهمیده شه ، احساسات اسمش روشه ، مشخصه باید حس شه . . ؛ نه اینکه من بگم توعم وانمود کنی فهمیدی !(: