درون ِهر انسانی داستانی‌ست که از عهده فراموش کردنش بر نمی‌آید ؛

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

می‌خواهم کنارم باشی تا وقتی اندوه زمین روی شانه‌ام افتاد، سمت تو کج شوم

-

± من از تموم این دنیـٰا ، فقط دلم میخواد برم کنسرتِ شادمهر اون بخونه : ‹ هرکاری میکنه دلم ، تا بغضمو پنهون کنه ! › - منم این طرف با چشـٰای اشکی و بغض داد بزنم : ‹ چی میتونه فکر تورو از سر من بیرون کنه :)! ›

یه روزی بعد از تمام آدم های اشتباهی که اومدن تو زندگیت ، آدم درست به زندگیت میاد ، دقیقا اون روزه که میفهمی که چقدر غصه هایی که تو گذشته خوردی اشتباه بوده و اون روز که میتونی بفهمی یه آدم درست چقدر میتونه حال دلتو خوب کنه ، چقدر میتونه باعث پیشرفت تو بشه اون روز که دیگه گریه نه ، بلکه صدای قهقه هات به گوش میرسه ، چون آدمی که وصل تو باشه و اومده باشه که بمونه خنده های تو تموم دنیاش میشه و بودنت بزرگترین دارایی زندگیش ، آدم درست به تو احساس با ارزش بودن میده :)

سلام بر کسانی که وقتی از زندگی دست کشیده بودیم، بی‌منت برای ما صبر کردند تا دوباره به زندگی برگردیم.

ازلحاظ‌زیبایی؛)

‏حتی توی خیالاتم هم ته رابطه‌هام به کات کردن و گریه میرسه و کلا هیچ درکی از کسی که بیاد و بمونه ندارم ، شما هم همینطور؟

- ولی پشتِ همه‌ی "مهم نیست" گفتنا دقیقا یه چیزی هست ك خیلیم مهمه . .

‌چرا دروغ ؟ من قوی نیستم و دیگر توانش را ندارم ، این از من .

-