ای رفیقان چه نشستید به پریشانیِ من ؛

نوشتان باد و غمِ تنهایی و ویرانیِ من ؛

دل اَگر خوش خبری پیشِ کسی جار نزن ؛

باید این را بنویسند به پیشانیِ من . -عرفان‌طهماسبی

ازلحاظ‌زیبایی؛)

زمان هیچ کمکی به تسکینِ نمی‌کنه اگه به عنوانِ یه ابزارِ فرار ازش استفاده شه.

تنها چیز با ارزشی که داشت جانش بود ، وقتی گرفتمش فهمیدم کسی که مرد من بودم .

اگر مرگم فرا رسید و یکدیگر را ندیدیم فراموش نکن که من دیدن تورا بسیار آرزو کردم . .

زیبایی‌ماه؛

میدونم هرچی دَم نمیزنی دنیا بدتر روت گیره سه پیچ میکنه. -شایع

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

یه‌بار که داشت سیگار می‌کشید برگشت گفت : تو تا حالا سقوطِ یه عقاب رو دیدی ؟ ندیده بودم ؛ گفت : گریه کردنِ ماهی‌هارو چی ؟ اونم ندیدی نه ؟ با سر حرف‌ش رو تایید کردم . کفِ دستش رو خاروند و گفت : «منم ندیدم ، بعضی چیزا دیدنی نیست انگار ؛ اتفاق می‌افته‌ها ولی دیده نمی‌شه ، سقوطِ عقاب ، اشکِ ماهی ، درد انسان .»