من انتقام جو و کینه ای نیستم ، اما حافظه ام در مورد جراحات و تحقیر ها با وجود بزرگواری‌ام بسیار قوی است !

نمی‌دانم چرا اما بغض سنگینی دارم ، انگار تمامِ عمرم را باخته‌ام یا همچین‌چیزی ؛

هر انسانی کتابی است که انتظار دارد کسی آن را بخواند .

یه دیالوگ تو سریال مستر ربات بود که میگفت : کسایی که درد و رنج رو توی خودشون میریزن ، کسایی که همه چیز رو پشت سر میزارن ، اونارو نمیشه شکست داد اونارو هیچکس نمیتونه شکست بده چون از یه طوفان جون سالم به در میبری و بعد از اون خودت تبدیل به طوفان میشی . .

اصلاً نیاز نیست کسی رو دو‌دستی بچسبید؛ آدمی که دوستت داشته باشه تو همه شرایطی کنارت میمونه.

میگفت کاش آدما پیش نمایش داشتن، میدیدی قراره با این آدم چیا رو تجربه کنی و اگه خوشت نمیومد نمیرفتی سمتش. تجربه آشنایی با بعضی آدما فقط تلف کردن عمره.

دقیقا وقتی منتظرش نیستی و سرت تو زندگی خودته همون چیزی که یه زمانی منتظرش بودی اتفاق میوفته، با این تفاوت که دیگه ذوقی براش نداری و نمیخوایش.

زیبایی‌ماه؛

من در نبود تو ، با شکلی از خودم آشنا شدم که هیچوقت حتی نمیدونستم وجود داره.

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

و کجا باید در غیبتِ ابدیِ رؤیا پناه گرفت ؟

قوی بودن ؟ در اوجِ تمنا رها کردن