ذات شب غمناکه و انسان بغلناک.

حس ميكنم از اين به بعد با هيچكس نميتونم استارت يه رابطه عميقو بزنم ، چه با دختر چه پسر ، هر چى بوده تا همينجا بوده ، آدمای خوب دارن تموم میشن .

حقیقتا من اینجوریم که اگه بخوام علت عصبانیتم رو توضیح بدم ، بیشتر عصبانی میشم

؛

بهش گفتم ازت می‌خوام هیچوقت دروغ نگی . . گفت : من همین الانم واسه اینکه این وقت شب پیش تو باشم دروغ گفتم ! همونایی که از بچگی بهم گفتن دروغ نگو ، یه کاری کردن ؛ واسه داشتن یه چیزایی که حق طبیعی هر آدم زنده‌ایه دروغ بگم . اونا منو مخفی کار بارآوردن چون نمی‌خواستن با این واقعیت رو به رو بشن که منم آدمم. منم دلم می‌خواد تجربه کنم ، اشتباه کنم ، زندگی کنم . . می‌خوای دروغ نشنوی ازم؟ رفیقم باش ، امن باش ، بذار خودم باشم ، بذار این عادتِ مزخرفِ مخفی کاری کردن از مغزم بیفته .

خوشبختی فاصله این بدبختی تا بدبختی دیگر است .

بزرگ ترین منبع رنج های ما ، دروغ هایی است که به خودمان می‌گوییم.

چقدر دردناک است این مشکل که همیشه برای فرار از دست یک آدم ، به آدم دیگری پناه برده‌ایم ؛ اعتیاد به آدم‌ها بدترین نوع اعتیاد است

زیبایی‌ماه؛

تمام تندخویی تو ، فقط برای پنهان کردن قَلبی نرم و لطیف بود .

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

آب را گل کردند و چه با دل کردند زخم ها بر دل عاشق کردند ، خون به چشمان شقایق کردند در همین نزدیکی عشق را دار زدند ، همه جا سایه به دیوار زدند