هزار بار بهم ثابت شده که نباید به فلان آدم اعتماد کنم؛
بازم هی میگم نه این سری فرق داره و بار هزار و یکم پیش میاد.
بعضی حرفا رو نه میشه زد ، نه میشه
خورد ، میمونه سر دلت میشه دلتنگی ،
میشه بغض ، میشه سکوت ، میشه همون
وقتا که خودتم نمیدونی چه مرگته .
آندیا!
من واسه تو بسیار شنونده خوبیم ولی واسه بقیه “چی بگم خودت بهتر میدونی” هستم .
من بسیار آدمِ :
"پارسال این موقع ، ماه پیش این موقع ، هفته پیش این موقع" ای هستم.
وقتی آمدی جایی میان زخمهایم را برایت خالی گذاشتم ، حالا زخمی از جنس تو دارم ، سعی میکنم دوستش داشته باشم و فراموش کنم قرار بود مرهم باشی نه زخمی دیگر .
آندیا!
- میدونی نا امیدی چه شکلیه؟
فکرشو بکن واسه ترمیم شکستگیات به یه آدم پناه ببری . .
بعد همون آدمم تورو بشکنه :)