امیدوارم بتونی خودتو ببخشی بخاطر تصمیم‌هایی که از بی‌تجربگیت بود و بهت آسیب زد .

ببخش منو هیچ وقت دلم نمی‌خواست برم ، تنهات بزارم و بزنم زیر قولام ولی من مجبور بودم مجبور بودم که چشممو رو همه علاقم ازت ببندم چشمم رو شبایی که تا صبح می‌خندیدیم ببندم چشممو رو اون همه خاطره ببندم اما همشو یادمه یادمه چطوری خوشحال می‌شدی چطوری عصبانی می‌شدی از چی و کی بدت میومد حتی یادمه وقتی حالت بد بود چیکار میکردی اما من مجبور بودم:)

-

ما که اهل گله از یار نبودیم و به آه لب گشودیم نگویند فلانی لال است

- اونجا ك دانیال میگه : «روزی ك بکنم عکسامونو پاک جیگر گرگ دارم و پسر شجاعم‌.» کاش بگید بعدش شماهم رفتید ؛ دوباره عکساتونو نگاه کردید : ))!🚶🏻‍♀'

بغض کردم که ببینی و بمانی ، ماندی؟

شب‌هایی که من به یادِ تو بیدار ماندم ، عبادت اگر بود ، مؤمنی جز من وجود نداشت :)

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

شاید هیچ آمدنی ، رفتنی ندارد ! زیرا که کلمات باقی می‌مانند ، خاطرات باقی می‌مانند ، زمزمه‌ها و حرف‌ها باقی می‌مانند‌.

عزیزم ؛ کاش تحملی برای انبوهِ غم‌ها بود.

ازلحاظ‌زیبایی؛)

گوشه دفترش نوشته بود ؛ عمیق ترین روابط آدما به احمقانه ترین دلایل ممکن تموم می‌شن.