‹جسمأ هنا ، وقلبٌ هناك ، وبالٌ بعيدٌ جداً !›
جِسمی در اینجاو قلبی در آنجاو خیالی بسیار دور !
من یه بوتهی خشکم که آتیش گرفته و در باد سرگردونه. بغلم کنی میسوزی ، بغلت کنم میسوزی.
ارزش هر انسان ، به اندازهی حفرهای است که غیبتش ، در دلِ انسانهای دیگر ایجاد میکند.
یکی از درسهای بزرگ زندگی که هرکسی باید یاد بگیره اینه:
چیزی که تو واقعیت تموم شده رو تو رویاهات ادامه نده.
اینکه میگن خراب کردن و ازبین بردن همیشه راحتتر از ساختنه ، درست نیست!
مثلا از بین بردن و فراموش کردن خاطراتی که با بعضی آدما داشتیم ، سختتر از ساختن همون خاطرات با آدمای دیگه است... اصلا نشدنیه