کارما؟ ، تو الانشم منو نداری .

یه کلمه تو زبان آتیشی هست ؛ تیشاک :

آنچه مردم از آن حرف می‌زنند نه برایم جالب است و نه اهمیتی دارد. برایم از داستان‌های دوردست دنیا بگو؛ از آدم‌های گمشده در تاریخ؛ از موسیقی‌های غریبی که کمتر کسی آن‌ها را شنیده‌است؛ از ستاره‌ها، رویاها.

اینکه میبینی تیکه کلامات تو دهن آدمای مورد علاقه ت افتاده ، خیلی حس خوبی بهت میده ...

صاحبِ آوازه در اِقلیم ِگمنامی منم .

#زیبایی‌ماه؛)

فقط خدامیدونه سعدی با چه بغضی اینو نوشته : اگر چه دل به کسی داد جان ماست هنوز.

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

انسان هرگز نمی‌افتد مگر به سمتی که به آن تکیه داده است.

گاهی واسه برد باید از پشت بوم پرید.!

خاطره ساختن با آدما واقعا کار خطرناکیه. یه شب که تک و تنها واسه خودت نشستی یه گوشه یهو میاد یقه‌ات رو میگیره و دیگه ولت نمیکنه.