این موسیقی بی کلام شبتونو میسازه؛)

#زیبایی‌ماه؛)

در زندگی لحظاتی پیش می‌آید که انسان نه کسی را دوست دارد نه دلش می‌خواهد کسی او را دوست داشته باشد ؛ از همه چیز و همه کس حتّی از وجود خود بیزار است ؛ مثل این که تمام نیروها و رشته‌های زندگی را از او بریده‌اند ، نه میل کارکردن دارد و نه اشتهای خوردن ؛ دلش می‌خواهد خاموش و تنها در گوشه‌ای بنشیند و به نقطهٔ ثابتی خیره شود ؛ یا اینکه صورت اشک آلود خود را در مُتکا فرو برد و به هیچ چیز نیندیشد.

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

دلیل خیلی از رنجش های ما اینه که ، به اندازه‌ی شخصیت خودمون کسی رو تحویل می‌گیریم ؛ نه به اندازه‌ی ظرفیت اون شخص .

متاسفانه بسیار ادم "میفهمم ولی به روت نمیارمی" هستم

ترسناک تر از آدمایی که مقصرن ولی بلدن تورو مقصر جلوه بدن ، نداریم.

آنچه در خاطرش نمانده یاده ماست :)

؛

‌یادها رفتند و ما هم می‌رویم از یاد‌ها .

زندگی‌ بر دوش ما بار گرانی بیش نیست .