آندیا!
اونجا که محمود درویش میگه : «همچنان دنبال آن چیزی میگردم؛ که با گم کردنش، گم شدم.»
اونجایی که نزار قربانی میگه؛
و من مدام از خودم میپرسم
چرا سرنوشت تو را به من رساند
و به من فرصتی برای زندگی با تو نداد…
آندیا!
بیداری؟!
خواستم بهت بگم اینم هندل میکنی و میگذرونی و بعدش هم میبینی اونقدرا هم که تو ذهنت بزرگش کردی بزرگ نبود چون واقعاً زندگی همینه.
دردی که تو گلوم واسه جیغ نزدن و داد نزدن حس میکنم
هیچوقت تو چشمام واسه اشک ریختن حس نمیکنم
به قول شادمهر موقع رفتن خوب فکراتونو بکنید ، چون شاید یه روز سرد شاید یه نیمه شب ، دلت بخواد بشه برگردی عقب :)!