راه و رسم انقراض من این است:
دائم امید کوچکی پیدا میکنم ، دل به آن میبندم ،
و منتظر میمانم ناامیدم کند.
یه جا نوشته بود :
میدونی چرا کودکی شیرینه؟
چون گذشته ای وجود نداره
این سنگینی بار گذشته هست که زندگی رو سخت میکنه
- حس میکنم هیچی اونجوری که توقع داشتم پیش نرفته ؛ هیچی اونجوری که من میخواستم سرجاش نیست . .
وقتی ادم کسی رودوست داره همیشه چیزی برای گفتن یا نوشتن واسش پیدا میکنه تا آخر عمر ن!