آندیا!
به هر روزم جُنون آرد ، دِگر بازی برون آرد ؛
که من بازيچهی ِ اويم ، زِ بازیهای ِ او حيران !
بامزهترین بخش جهان بزرگسالی اینه که همه دارن به همدیگه درس زندگی میدن و بلا استثنا همه هم توی زندگی های خودشون گند زدن .
بعضی روزا ترجیح میدم یه آهنگی که دوسش دارمو بذارم رو تکرار ، چند ساعت بهش گوش بدم و خیره شم به یه نقطه ، بجا اینکه برم بیرون با آدما معاشرت کنم.