گاهی درد را رها نمیکنیم؛ چون درد، آخرین حلقهی اتصالمان به چیزیست که از دست دادهایم.
با این که رفتهاید و رفتهاید
و امید به برگشتنتان نیست
ما باز اثاث دلمان را به سلیقهی شما میچینیم.
و دقیقا اونجایی که محمود درویش میگه:
«احساس میکنم مدتی است که
با چیزی بیش از توانم درگیر بودهام»!
اما اون چیزی که عجیبه اینه که ما هنوزم به خودمون اجازه میدیم قضاوت کنیم تمام چیزهایی رو که خودمون درست نمیدونیم و برعکسش رو گناه میدونیم برا دیگران.