وقتی یه نفر به شما اهمیت بده ، یادش می‌مونه که چی شمارو ناراحت می‌کنه , پس اگه یه اشتباه ، مدام تکرار می‌شه وقتشه به اهمیت خودتون شک کنید.

- زیبایی‌ماه؛

اگر مرگم فرا رسید و یکدیگر را ندیدیم ، فراموش نکن که من دیدار تو را بسیار آرزو کردم.

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

‏ما به نرسیدنا ، نشدنا ، قسمت نبودنا و نخواستنا عادت کردیم.

‏خیلی دیوونه کنندست که چطور تروما باعث میشه مردم رو از خودمون دور کنیم ، در حالی که تنها چیزی که میخوایم عشق و محبته.

‏نه عزیزم درست نشد ، فقط انقد تکرار شد که دیگه عادت کردم.

نمی‌دونم کی گفته که «برای شناخت بهتر آدم‌ها، کافیه یک بار بر خلاف میلشون عمل کنی! » وای خیلی درست گفته. «نه» گفتن به خواسته‌های آدمها اون رو‌ی شخصیتشون رو بهتون نشون میده .

‏«یکی هم هست که زیاد با تو حرف نمی‌زند ، اما بسیار بیش‌تر از آنکه تصور کنی به تو فکر می‌کند.»

-

‏احساس پیرمردی رو دارم که از فرط بداخلاقی گذاشتنش آسایش‌گاه و همه به بچه‌هاش حق میدن.

‏یه جا نوشته بود که: می‌دونید چرا کودکی شیرینه؟ چون گذشته‌ای وجود نداره، یادی وجود نداره آینده ای وجود نداره. این سنگینی بار گذشته‌ و آیندست که زندگی‌رو سخت می‌کنه؛ من‌رو یاد این حرف نادر ابراهیمی انداخت: فراموشی را بستاییم. یاد، انسان را بیمار می‌کند.