آندیا!
اونجا که آریانفر میگه : میدونی وقتی 20 سالِ تموم کوفتی رو تنها و ناراحت سر میکنی یادت میره حس شاد بو
اونجا که معصومه صابر میگه :
آدم چقدر خالیست از خودش
وقتی پر است از یادِ کسی...
یه مفهوم شاهکاری این فیلم "در آغوش درخت" داشت که می گفت:
"یا قدر همو می فهمید یا نبودن بهتون میفهمونه"
+چقدر زندگیش کردیم
تو این زندگی بزرگترین برد رو آدمهایی میکنن که دل ندارن. وابسته چیزی نمیشن ، احساسی با مسائل برخورد نمیکنن ، دلشون برایِ کسی نمیسوزه و خودشون همیشه الویت قرار دارن.
- من مجبور بودم ك دوام بیاورم . .
همهیِ ما مجبوریم ك دوام بیاوریم .
یا باید خودمان را بکشیم . .
یا باید به یک زیست مسالمتآمیز با اندوه برسیم :)!