من عاشق ابر و گل و چای خوردن تو هوای ابری خنک و رقص پرده تو بادم
اگه من نبودم
بدون روح من تو اون ها دمیده شده
اگه دلت تنگ شد؛
با اون ها یاد من بیوفت:)
گفت : ولی عشق شیرین است.
گفتم : «من هم مثلِ تو فکر میکردم.
تا اینکه یکی آمد و هر چه زهر میشناخت تویِ احساساتِ شیرینم خالی کرد . حالا اما میروم و با خودم میگویم ، عشق تلخ است.
عشق مزهی زهر میدهد.
عشق مسمومیتآور است.
سردرد میآورد ، معده درد میآورد ، آدمکش است.
حتی نزدیکش هم نشو...»
یکی از غم انگیزه ترین جمله ها بی شک جمله ایه که هاروکی موراکامی تو رمانش کافکا درکرانه نوشته و اون اینه:
باید بپذیری که برخی افراد برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت بدون اینکه جایی در زندگیت داشته باشند...