فروید یک جمله‌ای دارد که می‌گوید: «هیچگاه به اندازه وقتی که عاشق می‌شویم آسیب‌پذیر نخواهیم بود و هیچگاه به اندازه زمانی که معشوقمان را از دست می‌دهیم بی دفاع، درمانده و غمگین نخواهیم شد.» عاشق شدن می‌تواند تمام زخم‌های ناخودآگاه ما را دوباره زنده کند.

بزرگسالی داره بهم آسیب میزنه، دیگه نمی‌خوام بزرگ‌تر ازین بشم.

ولی من دیگه از روبرو شدن با تو میترسم چه نوتیف دیلیت باشه چه عکست چه پیامت من از منی که برای تو بود میترسه.

زیبایی‌ماه؛)

وقتی حالتون خوبه وقتی همه چیز مرتبه، همه چیز سر جای خودشه وقت کمک خواستنه. چرا وقتی حالتون بده و همه چیز بهم ریخته نباید کمک بخواید؟ چون توی اون لحظه دقیقا جاییه که میتونید بزرگترین اشتباه رو بکنید وقتی حالتون بده و دنبال کمک میگردید احتمال خطاتون بیشتره، چون شما «نمیتوانید توی اون حال، درست و غلط رو تشخیص بدید»، نمی‌تونید بفهمید که این کمک برای من خوبه، یا برای من بده. وقتی حالتون خوبه برید پیش آدم هایی که موفق هستن و بهشون بگید من حالم خوبه همه چیز مرتبه حالا باید چیکار کنم؛ پس وقتی یه پله رو رفتی بالا برای رفتن به پله بعدی کمک بگیر نه وقتی داشتی از پله می افتادی، یه سری از کمک ها به جای اینکه دستت رو بگیره بیشتر تورو هول میده تا زمین بخوری. خلاصه از چاله تو چاه نیوفتید.

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

توی بازی قمار بازیکن های حرفه ایی یه قانونی دارن: بهترین وقت برای بازی کردن و برنده شدن وقتیه که حریف بفهمه دیگه تورو برده و بابت این« خوشحاله» «دقیقا مثل زندگی» زندگی یه بازیه، هرکاری که بکنید حریف دارید. توی هرشغلی حریف دارید، توی رفاقت حریف دارید، توی خانواده حریف دارید ، از بچگی حریف داشتیم و تا پیر بشیم حریف داریم. هیچوقت نذارید حریفتون دستتون رو بخونه. وقتی شکست می‌خورید فکر کنید دارید شطرنج بازی میکنید، شکست رو بپذیرید و تصمیم بگیرید. و یک توصیه: ریسک کنید، ریسک کنید، ریسک کنید. بمیرید ولی نپذیرید معمولی بودن رو.

از لحاظ زیبایی؛)

رفقا! عادت کنید به «مراقبت کردن». از خودتون مراقبت کنید، از پارتنرتون، از روابطتون، از رویاهاتون، از باوراتون، از شوق و ذوقتون، از عزت نفستون، از خوب و درست بودنتون. این‌چیزا رو ول نکنید رو هوا. اینا مراقبت می‌خوان. بی‌مراقبت، چیزا خراب میشن. بی‌مراقبت، آدما میرن، رویاها می‌میرن

اونجا که محمود درویش میگه : می‌خواستم به تو بگویم که به جز تو از همه ناامید گشته‌ام و می‌ترسم از همه،اما پیش از آنکه به تو بگویم تو نیز ناامیدم کرده‌ای...

پیرشدن به سن نیست! به این است که: ورزش نکنی، کتاب نخوانی... عاشق نشوی، هدیه ندهی... محبت نکنی، مهمانی نروی... پیری به سن نیست به کیفیت دل است...!

برای کسی که دلش گرفته و داره از خستگی و مشکلاتش حرف می‌زنه شونه‌ای باشید برای تکیه دادن، بغلی باشید برای گریه کردن، نه این که شروع کنید از بدبختی‌های خودتون بگید! اون فرد هیچ احتیاجی به نصیحت‌ و تجربه‌های شخمی شما نداره فقط یه بغل امن واسه گریه کردن و خالی کردن خودش می‌خواد.