اونجا که محمود درویش میگه : می‌خواستم به تو بگویم که به جز تو از همه ناامید گشته‌ام و می‌ترسم از همه،اما پیش از آنکه به تو بگویم تو نیز ناامیدم کرده‌ای...

پیرشدن به سن نیست! به این است که: ورزش نکنی، کتاب نخوانی... عاشق نشوی، هدیه ندهی... محبت نکنی، مهمانی نروی... پیری به سن نیست به کیفیت دل است...!

برای کسی که دلش گرفته و داره از خستگی و مشکلاتش حرف می‌زنه شونه‌ای باشید برای تکیه دادن، بغلی باشید برای گریه کردن، نه این که شروع کنید از بدبختی‌های خودتون بگید! اون فرد هیچ احتیاجی به نصیحت‌ و تجربه‌های شخمی شما نداره فقط یه بغل امن واسه گریه کردن و خالی کردن خودش می‌خواد.

خاطرات یادآوری می‌کند چقدر دلتنگش هستم ، و اتفاقات یادآوری می‌کند چرا نباید کنار او باشم . احتمالا ، بالاخره ، بزرگ شده‌ام . . .

و من باور دارم؛ کسایی که به زندگی دیگران نور می‌بخشند، روزی خورشید خواهند شد.

سوگواری برای عزیزی که خودش خواسته بره، هیچ‌وقت تموم نمیشه. تو می‌مونی و یه مشت چرا و اگه و ای کاش.

‏بعد از این هر چقدر هم غریبه بشیم تو بدون که من عشق رو با تو تجربه کردم عزیزکم

همه چی اولین بارش سخته ‏اولین بار میترسی ‏اولین بار خجالت میکشی ‏اولین بار تعجب میکنی ‏دیگه بار سوم چهارم برات روتینه ‏همیشه باید از اون اولین باره دوری کرد ‏اون سد بزرگه اولین باره ‏انجام که بشه ‏دیگه هیچوقت برات غیرقابل درک نیست. شروع کن

من اون شب رو گریه نکردم، ولی بعدش، هر بار که اتفاقی افتاد، یه بار هم به یاد اون شب گریه کردم.

شهرام شب‌پره میگه که: توی هر شهر غریبی میشه باتو موندنی شد. چرا قبلا دقت نکرده بودیم که این چقدر می‌تونه تعریف قشنگی باشه؟!