جنسش عجیب بود :] از همان آدم هایی که بودنشان امنیتت را تضمین می کند و پیششان آرامش خاطر داری . . . . با بند بند وجود انسان رو به رویش آشنایی داشت . . . . اندر احوالاتش را میدانست . . . شخصیت عجیب و نه چندان پیچیده اش جذاب ترش میکرد و برای او که عاشق درک کردن بود . . . . دلش میخواست افکارش را بر زبان بیاورد . . دلش میخواست به او بفهماند حتی اگر هیولای ترسناک افسانه ها هم باشد وجودش برای او جز آرامش از خود چیز دیگری ساطع نمیکند . . . میدانست به اندازه وسعت آسمان و بزرگی ستاره هایش تفاوت دارد شخصیت های متناقصشان . . . اما در تک تک این تفاوت ها شباهت هایی را میدید که انگار نکه پازل گم شده ی همدیگر بودند:] انگار وجودشان برای همدیگر مانند کلیدی به سوی قلب هایشان بود که به رگ هایشان زندگی را جریان بدهد آدم رو به رویش آرامش خاطر بزرگی بود برای روز های نگرانی همانی بود که با داشتنش میتوانست با خیال راحت روز های سخت و راحتش را بگذراند . . همانی که استرس های گاه و بی گاه را خنثی میکرد . . دلش میخواست آرامش روز های سختش باشد دلش میخواست انقدر سرش را در بغل بگیرد تا قلب هایشان یکی شود و تمام انرژی های منفیه شان را از ذهن بیرون کنند:]

‏بیشتر وقتا ما عاشق تصوری میشیم که از یکی داریم، نه کسی که واقعا هست.

داشتم مخاطبینمو مرور میکردم دیدم دیگه هیچ‌کس اونقدری بهم نزدیک نیست که حالم براش مهم باشه ناراحت کننده بود…!

-منتظر یک خواب عمیق بود؛خوابی عمیق مانند اقیانوس

به انسان هایی که سگها را دوست ندارند نمیتوانم اعتماد کنم اما اگر سگی از انسانی بدش بیاید ، به حس آن سگ اعتماد میکنم :) _آلبرت‌انیشتین

این اواخر جدیدا به قدری کلافه و بد عنق شدم که همه رو دارم از خودم پس میزنم ، ولی خب مشکلم اصلا با بقیه نیست من فقط حوصله‌ خودمو بیشتر ندارم .

‏من جداً به اون دسته از افرادی که پارتنر خوبی دارن و مدت زیادیه که باهم موندن، حسودی میکنم؛ چون واقعاً نمیدونم از کجا میشه آدمی پیدا کرد که هم نرمال باشه هم جفتتون از هم خوشتون بیاد!

یه حالی دارم مثل سوختن تو آب ، غرق شدن تو آتیش .

چرا همه میگن: چون می‌گذرد غمی نیست. چرا هیچ کس نمیگه : تا بگذرد درد کمی نیست . .(:

یه سری دوست داشتنا هستن که هیچوقت تکرار نمیشن ، یعنی یه دوره‌ای از زندگیت یه‌سری‌ها رو جوری دوست داشتی که هیچوقت کسی رو به اندازه اون یه نفر دوست نداشتی ، هیچکس به اندازه اون یه نفر برات مهم نبوده، و همیشه اون یه نفر بوده که با همه آدما فرق داشته برات . .

یه جا نوشته بود: من برای اطرافیانم کسی بودم که خودم دلم می‌خواست داشته باشم و هیچوقت نداشتم. و من با تموم وجودم حسش کردم :))

گاهی اوقات یکی همیشه کنارته یکی دائما تو فکر و خیالته و فکر کردن بهش رو لبت لبخند میاره بعضی وقتاهم با اسمش بقیه رو اشتباهی صدا میزنی ، بعضی اوقات هم یکم به خودت میای و میبینی عه اون خیلی وقته نیست :)