تو گرمای 40.50 درجه سرما خوردن شدید و یک گوشه افتادن و کجای دلم بزارم

این همه میرین پول اکولایزر میدین ک پوستتونو برنزه کنید خو پاشید بیاین کربلا هم ثوابشو گرفتید هم برنزه شدین والا

نه نویسنده بود و نه شاعر فقط آدم تنهایی بود ک در مواقع دلگیری با نوشتن فریاد میزد

خانواده فکر میکنه حالم خوبه دوستام فکر میکنن حالم خوبه دکتر فکر میکنه حالم خوبه بعضی از روزا خودمم فکر میکنم که حالم خوبه ! ولی نیستم و نمیدونم که چقدر دیگه باید وانمود کنم که خوبم ...

قبلنا کلی بهونه و دروغ و چرت و پرت میگفتیم ک بریم مهمونی الان کلی بهونه و دروغ و چرت و پرت میگیم ک مهمونیا رو بپیچونیم

چند روزه دارم به خودم قول میدم دیگه پیامای قبلیمونو نخونم دیگه کارم نشه هرروز دیدن پروفت و آخرین بازدیدت و من هیچوقت آدم خوش قولی برای خودم نبودم

از لحاظ روحی ب نوتیف پیامت "نیاز" دارم

مرز بین: نپرسیدن چون "به من ربطی نداره" و پرسیدن چون "به تو اهمیت می‌دم" ، خیلی نازکه.

غم اورا فرا گرفته بود با خود فکر میکرد دگر هیچ چیزی باعث نمیشود بر لب او خنده بیاید در همان لحظه پرده کنار رفت و ماه پدیدار شد و قهقهه دلربا ی او طنین انداز اتاقش بود

آرزو کنید ک آرزو بر جوانان عیب نیست

بیا بریم ی جای دور . . . اونجا که خبر از رفتن نبود :) میرقصیدیم زیر نور ماه . . . . تموم نمیشدن این لحظه ها :))))