خوشه رُز
نوع: خوشه کروی
صورت فلکی: مار Serpens
قدر ظاهری: ۵٫۹۴
قدر مطلق: ۸٫۴۴-
فاصله: ۲۴,۴۶۰ سال نوری
قطر: ۱۶۵ سال نوری
قطر زاویهای: ۱۵ دقیقه قوسی
رتبه روشنایی ظاهری: ۱۹
گاوران یا عوّا یکی از بزرگترین صور فلکی شمالیه و بین صور فلکی خرس بزرگ و سنبله جا خوش کرده. گاوران شکل بادکنکی داره و چهارمین ستاره پر نور آسمان یعنی نگهبان شمال در انتهای این صورت فلکی قرار دارده.
ستاره ها:
آرکتوروس (سماک رامح) ستاره آلفا از این صورت فلکی است که نام انگلیسی آن مشتق از لغت arktouros به معنای « نگهبان خرس ».
در واقع اشاره ای به خرس بزرگ آسمان است. سماک رامح چهارمین ستاره درخشان در کل آسمان و یکی از معدود ستارگان زرد- نارنجی است که می توان آن را به راحتی تشخیص داد. بقیه ستارگان این صورت فلکی به نسبت کم فروغند. درخشنده ترین آنها اپسیلون ، به عنوان یک مجوعه سه تایی به نام ِاراز است.
اجرام عمقی آسمان:
چندین جرم عمقی از لیست NGC در این صورت فلکی قرار دارد که مهمترین آن NGC 5466 ، یک خوشه کروی در فاصله 47 هزار سال نوری است که در ۱۷ مه٬۱۷۸۴ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
این صورت فلکی بادکنک مانند، نمایش دهنده پیکر مردی است که به دنبال خرس بزرگ می دود و دارای اسطوره های کهن متعددی نیز می باشد. این که دقیقا گاوران چه کسی بوده مشخص نمی باشد. براساس یکی از افسانه های یونانی، او پسر الهه زراعت است. هنگامی که او تلاش زیاد مردم زمین را برای به دست آوردن غذا دید به فکر کمک به آنها افتاد. به همین دلیل گاوآهنی ساخت و به زمین فرستاد. مردم نیز به کمک آن، زمین های خود را شخم زده و از راه کشاورزی غذا تهیه کردند. ایزدان نیز به پاس این خدمت، گاوران، را به آسمان برده و در کنار دب اکبر جای دادند. همان طور که پیش از این گفته شد، اسطوره ها و افسانه های متنوعی به گاروران نسبت داده که برای او تعیین شده بود؛ وی بدون پول به همراه برادر خود رهسپار سرنوشت خویش شدند. او یک گاوآهن اختراع کرد که توسط آگزن هدایت می شد. گاوران زمین خود را با آن شخم زد تا توانست زندگی آراسته و محبوبی برای خود ایجاد کند. وقتی کالیستو تلاش پسرش را دید، بسیار خشنود و راضی شد و زئوس را ترغیب کرد تا گاوران را به همراه گاوآهنش به آسمان بفرستد و در آن جا جاودانه گرداند. نسخه دیگری از همین داستان وجود دارد که او را با دب اصغر، یعنی آرکاس یکی دانسته اند.
