مگنتوسفر خورشید چیست؟ جریان‌های الکتریکی موجود در خورشید یک میدان مغناطیسی پیچیده ایجاد می‌کنند که به فضا گسترش می‌یابد و میدان مغناطیسی بین سیاره‌ای را تشکیل می‌دهد. حجم فضای کنترل شده توسط میدان مغناطیسی خورشید را هلیوسفر می‌نامند.

میدان مغناطیسی خورشید توسط باد خورشیدی در کل منظومه شمسی کشیده می‌شود. بادهای خورشیدی جریانی از بار الکتریکی هستند که از هر جهت به بیرون از خورشید می‌وزند. زمانی که خورشید می‌چرخد میدان مغناطیسی خورشید به یک مارپیچ چرخان بزرگ تبدیل می‌شود که به مارپیچ پارکر معروف است.

خورشید همواره یکسان رفتار نمی‌کند و در فازهای مختلفی از چرخه خورشیدی خود قرار می‌گیرد. تقریباً هر 11 سال یک بار قطب‌های جغرافیایی خورشید قطبیت مغناطیسی خود را تغییر می‌دهند.

وقتی این اتفاق می‌افتد فعالیت‌های فوتوسفر، کروموسفر و تاج خورشید از فعالیت‌های آرام و آهسته به فعالیت‌های به شدت فعال تغییر می‌کنند.

اوج فعالیت خورشیدی معروف به بیشینه خورشیدی یا ماکزیمم خورشیدی است. در این زمان طوفان‌های خورشیدی رخ می‌دهد که منجر به لکه‌های خورشیدی، شراره‌های خورشیدی و بیرون انداختن جرم قسمت تاج می‌شود.

این اتفاقات به دلیل بی‌نظمی در میدان مغناطیسی خورشید ایجاد می‌شوند و می‌توانند مقدار زیادی انرژی و ذره آزاد کنند که برخی از آن‌ها در اینجا روی زمین به ما می‌رسند.

این هوا و تغییرات فضایی می‌تواند به ماهواره‌ها آسیب برساند، موجب خوردگی خطوط لوله شود و یا شبکه‌های برق را تحت تأثیر قرار دهد.

نور خورشید چگونه به وجود می‌آید؟ این فرآیند یعنی تولید نور خورشید که از نظر فنی به عنوان همجوشی هسته ای شناخته می‌شود مقدار باورنکردنی از انرژی را به صورت نور و گرما آزاد می‌کند. اما دریافت این انرژی از مرکز خورشید تا سیاره زمین و فراتر از آن شامل چند مرحله مهم است. در حقیقت همه چیز به لایه‌های متفاوت خورشید مرتبط است و هر یک از این لایه‌ها نقش مهمی در رسیدن این انرژی و نور به زمین دارند.

تولد خورشید چگونه رخ داده است؟ طبق «نظریه سحابی» خورشید و تمام سیارات منظومه شمسی از یک ابر غول پیکر از گاز مولکولی و گرد و غبار آغاز شده‌اند و سپس حدود 4٫57 میلیارد سال پیش، اتفاقی باعث فروپاشی این ابر غول‌ پیکر شده است.

این اتفاق که سبب فروپاشی ابر گرد و غبار شد می‌تواند عبور یک ستاره یا امواج انفجار ناشی از یک ابرنواختر باشد اما در هر صورت نتیجه نهایی آن فروپاشی گرانشی در مرکز ابر بود

از نتیجه این فروپاشی بسته‌هایی از گرد و غبار و گاز در مناطق چگال‌تر جمع شدند. همانطور که مناطق چگال مواد بیشتری جذب می‌کرد پایستگی تکانه حرکت باعث شروع چرخش این توده مواد شد و در همان حال افزایش فشار باعث گرم شدن آن می‌شد. بیشتر مواد ناشی از انفجار ابر گازی در انتها به جرم کره اضافه می‌شدند و این در حالی بود که بقیه مواد به دیسک مسطح اطراف آن می‌پیوستند.