قطب شمال زحل یک ویژگی جوی جالب دارد و آن یک جریان جت مانند شش ضلعی است. این الگوی شش ضلعی اولین بار در تصاویر فضاپیمای «ویاجر ۱»مورد توجه قرار گرفت و از آن زمان به بعد فضاپیمای کاسینی با دقت بیشتری آن را مورد مطالعه قرار داد. عرض این شش ضلعی حدوداً 30 هزار کیلومتر (20 هزار مایل) است. در درون این شش ضلعی جت موج مانندی از باد با سرعت حدود 322 کیلومتر در ساعت (200 مایل در ساعت) وجود دارد و یک طوفان چرخان و عظیم در مرکز آن جریان دارد. هیچ ویژگی آب و هوایی دیگری مانند این پدیده در هیچ جای دیگر منظومه شمسی وجود ندارد.
مگنتوسفر سیاره زحل چگونه است؟
میدان مغناطیسی در سیاره زحل کوچکتر از سیاره مشتری است با این حال قدرت این میدان مغناطیسی 578 برابر قدرت مغناطیسی زمین است. سیاره زحل، حلقهها و بسیاری از ماهوارههای زحل کاملاً در مگنتوسفر عظیم زحل قرار دارند. این قسمت منطقهای از فضا است که در آن رفتار ذرات باردار الکتریکی بیش از آنکه تحت تأثیر بادهای خورشیدی باشد تحت تأثیر میدان مغناطیسی زحل است.
شفق قطبی زمانی رخ میدهد که ذرات باردار در امتداد خطوط میدان مغناطیسی حول جو سیاره چرخش انجام دهند. در زمین، این ذرات باردار از باد خورشیدی ناشی میشوند. کاسینی نشان داد که حداقل برخی از شفقهای زحل مانند مشتری هستند و تا حد زیادی تحت تأثیر بادهای خورشیدی قرار ندارند. در عوض این شفق قطبی توسط ترکیبی از ذرات خارج شده از قمرهای زحل و سرعت چرخش سریع میدان مغناطیسی زحل ایجاد میشود، با این حال این شفقهای غیر خورشیدی هنوز کاملاً درک نشدهاند.
سیاره زحل چند قمر دارد؟
از سطح مه آلود تایتان گرفته تا فیبی مملو از گودال، هر یک از قمرهای زحل قطعهای از داستان پیرامون سیستم سیارهای زحل را روایت میکند. در حال حاضر زحل ۸۳ قمر دارد که از بین آنها ۶۳ قمر تایید شده و 2۰ قمر موقت در انتظار تأیید دارد.
تایتان یا تیتان، بزرگترین قمر سیارهٔ کیوان (زحل) هست که در فاصلهٔ ۱٫۲ میلیارد کیلومتری از خورشید واقع شده. تیتان بزرگترین قمر زحل دارای متراکمترین هواکره (اتمسفر) داخل منظومه شمسی هست که شواهد پایدار از مایعات سطحی نیز در آن یافت شده.
تأثیر زحل بر منظومه شمسی چگونه است؟
کشش و جاذبه زحل به عنوان عظیمترین سیاره منظومه شمسی بعد از مشتری، به چگونگی شکلگیری و تشکیل سیستم منظومه شمسی کمک کرده است. این گرانش ممکن است سبب پرتاب شدن سیارههای نپتون و اورانوس به فواصل دورتری از خورشید شده باشد. همچنین ممکن است این سیاره مانند مشتری در اوایل شکلگیری سیستم منظومه شمسی، ذرات و سنگریزههای بسیاری را به سمت سیارات درونی پرتاب کرده باشد.
سیاره زحل نماد چیست؟
رصد سیاره زحل قدمتی ماقبل تاریخی دارد و از زمان اولین رصد در اسطورهها ثبت شد. ستارهشناسان بابلی به شکلی سیستماتیک زحل را رصد و حرکات آن را ثبت میکردند. سیاره زحل در یونان باستان با نام فاینون و در اساطیر روم با نام ساترن شناخته میشود.
ساترن خدای رومی کشاورزی و همارز با خدایی یونانی کرونوس یکی از تایتانها و پدر زئوس است. نماد سیاره زحل داس است. چراکه ساترن خدای کشاورزی و همچنین زمان است. این نماد با شکلی مشابه حرف یونانی eta نمایش داده میشود که شکلی صلیب مانند به بالای آن اضافه شده است و به معنی داس خدایان است. رومیها هفتمین روز هفته را (شنبه) نامگذاری کردند که مخفف Saturn's Day به معنی روز زحل است و این روز برای این سیاره نامگذاری شده است.
زحل طوفانی بیضی شکل شبیه به مشتری دارد. منطقه پیرامون قطب شمال آن دارای الگوی ابر به شکل شش ضلعی است. دانشمندان فکر میکنند این موضوع ممکن است یک الگوی موجی در ابرهای فوقانی باشد. این سیاره همچنین دارای گردابی بر روی قطب جنوب خود است که شبیه گردباد رخ میدهد.
