سیاهچاله هابه محل هایی در کیهان گفته میشه که ماده و انرژی به صورت بسیار متراکم و به صورت بسیار فشرده در کنار هم قرار گرفتند، به طوری که بتونه بافت فضا/زمان رو بی نهایت خم کنه.
و سیاهچاله ها معمولا از ابرنواخترها به وجود میان، یعنی از ستاره هایی که حدودا شصت و یا هفتاد برابر خورشید هستن که وفتی منفجر میشن و به عمر خودشون پایان میبخشن، هسته کل ستاره در خودش فرو میریزه و به قدری فشرده میشه که به یک سیاه چاله تبدیل میشه
و جاذبه بی نهایتش حتی نور رو هم ببلعه.
سفیدچاله ها اگه وجود داشته باشن
رفتاری برعکس سیاه چاله ها دارن، یعنی به جای اینکه مثل سیاهچاله همه چیز رو در خودشون ببلعن، هرچیز که داخلش هست رو به بیرون پرتاپ میکنن.
و حالا عده ای هم هستن که میگن سفیدچاله ها و سیاهچاله ها و کرمچاله ها با هم در ارتباط هستن.
(هرچیزی که وارد سیاهچاله میشه از تونل کرمچاله عبور میکنه و از دروازه سفید چاله بیرون میزنه.)
برای سیاهچاله ها گفتیم هرچیزی که اطرافش باشه رو حتی نور به سمت خودش میکشه و اونو میبلعه
کرمچاله هم گفتیم یه مسیر یا یه میانبر برای رفتن از یه منظومه یا کهکشان به منظومه و کهکشان دیگه.
سفید چاله هم گفتیم هرچیزی که اطرافش باشه رو از خودش دور میکنه.
حالا اگه یه جسمی اطراف سیاهچاله باشه، سیاهچاله اونو میبلعه؛
کرمچاله مسیر بین سیاهچاله و سفید چاله رو کم میکنه؛
و سفید چاله اون رو به بیرون پرتاب میکنه
