-بلازارها-
بلازارها نور رو در سرار طیف الکترومغناطیسی تولید می کنند. جتهای قدرتمندِ اونها تقریباً مستقیماً به سمت زمین میروند، بنابراین درخشانتر از سایر کهکشانهای فعال به نظر میرسند. رصدخانههایی که روی زمین هستند گاهی اوقات میتونند ذرات پرانرژی (مانند نوترینوها) رو که در جتها تولید میشوند شناسایی کرده و آنها رو به کهکشان اصلی خود ردیابی کنند.
-کوازارها-
کوازارها درخشان ترین نوع کهکشان های فعال هستند. این کهکشان ها نور را در طیف الکترومغناطیسی ساطع می کنند، جت های ذرات قدرتمندی تولید می کنند و می توانند هزاران برابر بیشتر از انرژی ساطع شده از کهکشان هایی مثل کهکشان راه شیری تابش کنند. نزدیک ترین اختروش در فاصله 600 میلیون سال نوری از ما قرار دارد که نام این اختروش Markarian 231 .
کهکشان مجموعه بزرگی متشکل از ماده تاریک،گاز، پلاسما، غبار و ستارههاست که بهوسیله نیروی جاذبه به هم پیوند خوردهاند.
و کهکشانها حدودا ۱۴ میلیارد سال قبل، از یک نقطهی داغ غیر قابل تصور متراکم بسیار کوچک، پدید آمدند.
بیشتر کهکشان ها سنی بین 10 تا 13.6 میلیارد سال دارند،
اما سن برخی از اونها به اندازه خود کیهان هست.
( 13.8 میلیارد سال)
اندوشیری
بیشتر کهکشان ها سنی بین 10 تا 13.6 میلیارد سال دارند، اما سن برخی از اونها به اندازه خود کیهان هست.
و البته جوان ترین کهکشان کشف شده هم حدود 500 میلیون سال سن داره.
-کهکشان مارپیچی-
این نوع کهکشان شبیه چرخ های چرخان غول پیکر با برآمدگی مرکزی یا غلظت کم ستارگان هستند.
کهکشان های مارپیچی توسط هاله ها، مخلوطی از ستارگان قدیمی، خوشه های ستارهای و ماده تاریک* احاطه شدن.
این نوع کهکشان ها رایج ترین نوع کهکشان ها هستن و کهکشان راه شیری و کهکشان اندرومدا کهکشان های مارپیچی میله این.
مارپیچهایمیلهای نواری از ستارگان، گاز و گرد و غبار رو نشان می دن.