اندوشیری
-ستاره کوارکی-
پیش نیاز :
پروتون ها و نوترون ها، خود از ذرات ریزتری موسوم به کوارک تشکیل شده اند. هر پروتون و نوترون، از سه کوارک تشکیل یافته و در شرایط عادی جهان هیچ کوارک تنهایی را نمی توان یافت.
اندوشیری
پیش نیاز : پروتون ها و نوترون ها، خود از ذرات ریزتری موسوم به کوارک تشکیل شده اند. هر پروتون و نوترو
تاریخچه ستارگان کوارکی:
اما همیشه شرایط عادی نیست! در دهه 80 میلادی، ستاره شناسان ادعا کردند ممکن است اجسامی با چگالی مابین یک ستاره نوترونی و سیاهچاله در رده لاشه های ستارگان وجود داشته باشند که کوارک ها در آنجا به هم متصل نبوده و درون هم غوطه ورند.
هیچکس نمی دانست آیا چنین جرمی امکان دارد در جهان کنونی ما وجود داشته باشد یا خیر.
در آوریل 2002، رصدهای رصدخانه مداری چاندرا نشان از وجود جرمی می داد که در حدود 450 سال نوری از ما واقع است و تقریباً تمامی ویژگی های یک ستاره کوارکی را داراست.
این جرم، RX J185635-375 نام داشت و پیش از آن تصور بر این بود که یک ستاره نوترونی باشد؛ اما محاسبات چاندرا نشان می داد که قطر آن تنها در حدود 11 کیلومتر است و بسیار کوچکتر از آن است که بتواند هسته های اتمی را در خود به حالت جامد نگاه دارد.
اندوشیری
در آوریل 2002، رصدهای رصدخانه مداری چاندرا نشان از وجود جرمی می داد که در حدود 450 سال نوری از ما وا
در این چگالی سرسام آور اصولاً نه تنها اتم ها بایستی شکسته شوند؛ که هسته هایشان نیز از فروپاشی جان سالم به در نخواهند برد و دریایی از کوارک را بوجود خواهند آورد.
کاندیدای دوم ستاره کوارکی، جرمی به نام 3C58 بود که آن هم در گذشته گمان می رفت تا یک ستاره نوترونی باشد که در جریان یک انفجار ستاره ای در سال 1181 میلادی بوجود آمده است.
با این حال؛ دمای 1 میلیون درجه ای سطح این جرم، بسیار سردتر از آن چیزی است که می توان برای یک ستاره نوترونی انتظار داشت. نظریه به ما می گوید که سطح 3C58، مملو از مایع کوارکی است.
تعریف:
این ستارگان ستاره هایی هستند که از مرگ ستارگانی با جرم بیشتر از 8 برابر خورشید به وجود آمدن ، در این ستارگان فشار به حدی زیاد هست که حتی هسته اتم هم با همدیگه ترکیب میشن و در نتیجه یک گلوله کوارکی تشکیل میشود ، پس این ستاره ها از پلاسمای کوارکی تشکیل شدن که نوعی از حالت میانی ماده هست ، چگالی و فشار در این ستارگان بیش از حد زیاده و تا به حال امروز در قالب فرضیه بوده و چند تایی هم ازشون عکس گرفته شده ولی هنوز به خوبی اثبات نشدن
تشکیل ستارگان کوارکی :
وقتی یه دونه ستاره با بیشتر از هشت برابر خورشید منفجر میشه تمام جرم اون در یک نقطه فشرده میشه و در این نقطه فشار و چگالی به حدی زیاد است که کوارک های نوترون و پروتون ستاره با همدیگه ترکیب میشن و در نتیجه یعنی کل ستاره از کوارک های بالا و پایین تشکیل شده.
یکی از دلایل اهمیت اصلی کشف بوزون هیگز این بود که سرانجام آزمودن تجربی تصویر نظری امکان پذیر شد. بررسی برهمکنش های یک ذره معین با میدان هیگز امکان پذیر نیست. در عوض، می توان برهمکنش یک ذره را با برانگیختگی های میدان هیگز، یعنی با بوزون هیگز، اندازه گیری کرد. اگر مدل استاندارد تصویر درستی را برای ایجاد جرم ارائه دهد، میزان برهمکنش هر ذره با بوزون هیگز باید مستقیماً با جرم آن ذره مرتبط باشد.