هرچند عطارد نسبت به زهره، به خورشید نزدیک تر هست اما،
زهره جو غلیظی داره و گرما رو هم کمتر بازتاب میده، و همچنین کوه های آتشفشانی داره و درصد کربن دی اکسید و بقیه گازهای گلخانه ای بیشتره و به جای آب، سولفوریک اسید میباره
دمای زهره: °462 سانتی گراد هست
برای مثال، هر دو سیاره در محدودهی سکونتپذیر منظومهی شمسی قرار دارن. علاوهبراین، هردو، اجرام سنگی هستند و بخش زیادی از اونها از فلز و سیلیکات تشکیل شده.
سیاره زهره با لایهی ضخیمی از ابرهای انعکاسی سولفوریک اسید پوشیده شده . ابرها مانع از رسیدن نور خورشید به سطح این سیاره میشوند و نور رو منعکس میکنن. بازتاب شدید نور خورشید، دلیل اصلی درخشش بالای سیاره زهره در آسمان شب و قابل رؤیت بودنش با چشم غیرمسلحه.سطح زهره، خشک و پر از سنگهای لوحمانند و فعالیتهای آتشفشانیه.
چرخش و مدار سیاره زهره از چند جهت غیرمعمول است. زهره یکی از دو سیارهای است که از شرق به غرب میچرخد. فقط سیاره زهره و اورانوس این چرخش رو به عقب را دارند.
حرکت زهره به دور خود کند است و به همین دلیل طولانیترین روز درمیان سیارههای منظومهی شمسی متعلق به این سیاره است. یک روز زهره برابر با ۲۴۳ روز زمینی است. برخلاف سیارههای دیگر، زهره درجهت عقربههای ساعت به دور محور خود میچرخد. به این معنی که خورشید در غرب زهره طلوع و در شرق غروب میکند. سیاره زهره همچنین هیچ قمری ندارد.
این سیاره، خدای مقدس بسیاری از فرهنگها بوده و با القابی مثل ستارهی صبح یا ستارهی عصر، الهامبخش بسیاری از نویسندگان و شاعران بوده است. نام دیگر این سیاره، ونوس، برگرفته از خدای عشق و زیبایی رومی است. در هزارهی دوم پیش از میلاد، برای اولین بار حرکات زهره در آسمان شب ترسیم شد. زهره به دلیل فاصلهی اندک از خورشید، بارها هدف کاوشهای میانسیارهای قرار گرفته است.
در هند شوکرا گراها (سیارهی شوکرا) برگرفته از شوکرای مقدس قدرتمند است که در زبان سانسکریت به معنی پاک، خالص یا درخشش و پاکی است. تمدن مایا زهره را مهمترین جرم نجومی پس از خورشید و ماه میدانستند.
