با چشم غیر مسلح، شباهنگ به صورت یک ستاره ی تنها دیده می شود، اما در واقع این ستاره یک سامانه ی ستاره دوتایی متشکل از یک ستاره ی رشته ی اصلی که به کلاس طیفی A1V متعلق است و با نام SIRIUS A شناخته می شود و یک کوتوله سفید با نام SIRIUS B که در کلاس طیفی DA2 قرار دارد، است.
ستاره شباهنگ به آرامی در حال نزدیک شدن به زمین است. درخشش این ستاره تا ۶۰۰۰۰ سال آینده و قبل از آنکه شروع به دور شدن کند، به طور تدریجی افزایش خواهد یافت،. با این وجود تا ۲۱۰۰۰۰ سال آینده، شباهنگ همچنان به عنوان درخشان ترین ستاره ای که از زمین دیده می شود باقی خواهد ماند.
رنگ ستاره ی شباهنگ، در طول قرن ها موضوع بحث های علمی بوده است. بطلمیوس، ستاره شناس یونانی یکی از افرادی بود که ظاهر این ستاره را قرمز رنگ توصیف کرده بود. در حدود سال ۱۵۰ میلادی، او رنگ این ستاره را همراه با ۵ ستاره ی دیگر: قلب العقرب در صورت فلکی عقرب، ژوبین دار در گاوران، ابط الجوزا در شکارچی، دبران در ثور، و سرپسین در دوپیکر که در حال حاضر همگی آنها با رنگ های قرمز یا نارنجی شناخته می شوند، قرمز توصیف کرده است.
